Plaatsen als New Orleans, Memphis, Detroit en Nashville zijn voor de eeuwigheid verbonden met de muziekgeschiedenis; deze plaatsen spelen immers onmiskenbaar een hoofdrol binnen de genres jazz, blues, soul, rock & roll en country. Dichter bij huis zijn Den Haag en Volendam op geheel eigenwijze bepalend voor de Nederlandse popgeschiedenis. Den Haag heeft zeker ook in de jazzwereld z’n sporen verdiend. Muziekgeografisch is mij onlangs iets anders opgevallen: Oklahoma. De veelbezongen Route 66 kruist deze staat diagonaal.

Oklahoma heeft slechts ongeveer 1/5 van het inwoneraantal van Nederland, zo’n 3.8 miljoen inwoners. Desondanks is deze staat op muzikaal terrein flink vertegenwoordigd in de muziekgeschiedenis. Mijn interesse was jaren geleden gewekt door het nummer Home Sweet Oklahoma in de uitvoering van Jimmy LaFave, maar geschreven door Leon Russell. Laat dit nu net een song van Russell zijn die zelden gecoverd werd! LaFave maakt op z’n website zelfs reclame voor deze staat, waarin hij overigens niet geboren is.

Even wat voorbeelden van invloedrijke muzikanten uit Oklahoma? Ga er maar even voor zitten… Folkzanger Woody Guthrie, die een grote invloed op Bob Dylan had, jazzcoryfeeën als Ella Fitzgerald, Earl Bostic, Chet Baker en Charlie Christian (de eerste gitarist die elektrisch ging spelen), bluesgiganten als Jay McShann, Ruth Brown en Lowell Fulson en countrysterren als Garth Brooks en Vince Gill. In de popmuziek hebben buiten de reeds genoemde J.LaFave en L.Russell ook JJ Cale en Elvin Bishop Oklahoma flink op de kaart gezet.

In deze column wil ik graag een minder bekende artiest uit deze staat in de schijnwerpers zetten, namelijk de gitarist/zanger Tony Mathews. Jarenlang was hij de gitarist in de band van Ray Charles en hij heeft helaas slechts twee soloalbums in zijn carrière gemaakt, ‘Condition: Blue’ uit 1981 op het bekende Alligator-label en ‘Alien in my own home’ uit 1989 op Ichiban Records. Beide vond ik terug in m’n platenkast.

Zijn funky blues doet denken aan Johnny ‘Guitar’ Watson en Tony Mathews is zeker geen mindere zanger of mindere gitarist en heeft ook humor in zijn composities, getuige ‘Too many people in my bed‘.

Ook op internet kom je zijn naam betrekkelijk weinig tegen. Op you tube is zijn eerste soloplaat niet te horen, maar is het tweede soloalbum in het geheel te vinden. Blijkbaar niet populair, want dit is ‘slechts’ zo’n 800x bekeken. Een nog goed, eigenlijk te goed, bewaard geheim dus, afkomstig uit een bijzondere omgeving.

Eenmaal you tube afstruinend trof ik de echt oude opname ‘I Wish’ van T. Mathews aan op het Convoy label en heeft hij een aandeel in smoelschuiver Louis Myers prima album ‘I’m a Southern man’ uit 1978, maar beide zijn wat mij betreft niet zo bijzonder als z’n funky blues.

Erik Bevaart