Als van alle internationale successen van vaderlandse popbodem er vijf uitspringers genoemd moeten worden, ontkom je bijna niet aan ‘Venus’ van Shocking Blue (nr. 1-hit in de VS, maar later ook nog voor Bananarama), ‘Radar Love’ (meest gedraaide ‘driving song’ in de VS en al ruim 800 keer gecoverd), ‘Little Green Bag’ van George Baker Selection (opnieuw populair vanwege het gebruik in de film ‘Reservoir Dogs’ en een nr.1-hit in Japan) en ‘Mississippi’ van Pussycat (een nr.1-hit in veel landen, waaronder Engeland, Duitsland en Brazilië, bovendien ook tot in Azië gecoverd). Ook ‘Mississippi’ kent trouwens een connectie met voetbal, daar in het jaar 2000 dit nummer nog gebruikt is voor de Jiskefet-hit ‘Oh, oh Oranje’. Overigens zou in 2007 met ‘Ik Zal Je Missen’ van het Vlaamse gezelschap Mama’s Jasje een bewerking van ‘Mississippi’ opnieuw de hitlijsten bereiken.

Het zal niet betwist kunnen worden dat de vier genoemde Nederpophits enorm grote successen zijn geweest. En natuurlijk kan de lezer meer successen opnoemen, van ‘Ma Belle Amie’ tot ‘Stars on 45’ of ‘Holiday Rap’. Toch zijn dit geen hits die vele jaren nog terugkeren in films of als succesvolle coverversie. Als ik één hit moet noemen die voor internationaal aanzien gezorgd heeft (en daarom pleit ik hiervoor als vijfde uitspringer) is dit ‘Hocus Pocus’ van Focus. Ook al was dit nergens een nr.1-hit, dit nummer is een mijlpaal in de Nederpop en zelfs mondiaal in de rockgeschiedenis. Allereerst al omdat het nummer vrijwel uniek is: weliswaar een hit met zang, maar zonder songtekst. Men zal eerder instrumentale hits vinden dan hits met zang zonder tekst. Jodelen en popmuziek is bovendien een zeer ongebruikelijke combi. Ook bijzonder is dat het jaren later gebruikt werd in een uitgebreide wereldwijde Nike-reclame voor de FIFA-Wereldcup in 2010 (met een hoofdrol voor Cristiano Ronaldo en Wayne Rooney).

Het internationale aanzien dat Focus zou krijgen, niet in de laatste plaats door gitarist Jan Akkerman, was groot. Nederland werd wereldwijd op de kaart gezet voor alle liefhebbers van progrock. Om je aan dit nummer te wagen, moet je van goede huize komen en Helloween, Iron Maiden en Marillion hebben dit aangetoond. Toch is voor mij de meest indrukwekkende coverversie van dit nummer uit 1990, afkomstig van de Amerikaanse gitarist Michael Fath, waar ook zeker een speciale vermelding voor bassist Dave Crigger op zijn plaats is. Onbegrijpelijk dat deze muzikanten zo onbekend zijn gebleven.

Bijzonder is dat Focus anno 2024 nog steeds bestaat en ook in het buitenland regelmatig optreedt. Met Thijs van Leer, Pierre van der Linden, Menno Gootjes en Udo Pannekeet is Focus simpelweg nog steeds een topband! Bijzonder ook dat deze formatie zelfs prijzen in de wacht weet te slepen. Zo won de groep in november 2023 de Award for Best International Prog Band en Pierre van der Linden de Best Progressive Drummer Award. Ja, op 77 jarige leeftijd, wanneer men dan doorgaans alleen nog prijzen wint met bingo of klaverjassen!

Slechts één album is naar mijn mening Focus onwaardig: ‘Focus con Proby’ (uit 1977). Focus wordt hier getransformeerd tot een jazzrockgroep waar af en toe (niet van harte) ruimte gevonden moest worden voor een zanger. Een mispeer, daar waar Jan Akkerman een jaar eerder dit wél goed voor elkaar kreeg door de hernieuwde samenwerking met Kaz Lux met het zeer geslaagde album ‘Eli’.

Ik heb gezocht of in die (internationale) samenstelling van Focus er live-opnamen bestaan, deze niet gevonden en misschien maar beter ook. Wel trof ik als bijvangst een interessante opname aan van de Thijs van Leer Group met als speciale gast Eef Albers. De op dat moment 65-jarige gitarist laat hier horen nog steeds tot de top gerekend te kunnen worden.

Van ‘Hocus Pocus’ is een fabuleuze live uitvoering bewaard gebleven van het Amerikaanse televisieprogramma ‘Midnight Special’, waar Gladys Knight de band aankondigt. In de hier gegeven performance is band in topvorm en dat geldt zeker voor Thijs van Leer. De regie heeft voornamelijk belangstelling voor Van Leer en Van der Linden (beduidend minder voor Akkerman en Ruiter). Zelfs ruim 50 jaar later maakt deze opname nog ongelooflijke indruk en wordt hun aandeel als een enorme kwaliteit ervaren. ‘First time hearing’ vind ik heerlijk om op YouTube te bekijken. Een fenomeen dat wat mij betreft in Nederland zijn intrede mag doen. Vaak is de eerste reactie een lach bij het horen van het jodelen, maar steevast verandert dit in respect. Het enthousiasme, de verbazing en oprechte waardering van een generatie die vaak nog niet eens geboren was voor dat optreden van ruim 50 jaar geleden, ik geniet hier enorm van. Er zijn ook voorbeelden van zangcoaches die hun licht laten schijnen over met name Thijs van Leer.

Neem echt even de moeite om een aantal reacties te aanschouwen:

– First Time Hearing Rob Squads Reactions
Fixed Focus
– Caught Me Off Guard
– So much is happening!?
– Jamel AKA Jamal Reactions
– Insane!
– Twitch Vocal Coach Reacts to Focus
– First Time Hearing
– First Reaction!!
– The Daily Doug
– The Wolf Hunterz Reactions
– Bonkers & Brilliant!
– 
Japanese Reaction

Wie ook nog wil genieten van vertolkingen van dit topnummer…er zijn uitstekende rockcovers te horen van ‘Hocus Pocus’ (en zéker die van Michael Fath), maar van alle andere genres staat (om in voetbaltermen te spreken) er één wat mij betreft met 2-0 voor: de bluegrassversie live gespeeld door The Cleverlys. Ook deze goocheltruc wekt immers verbazing!

Erik Bevaart